Shop Mobile More Submit  Join Login
About Literature / Artist FloraFemale/Netherlands Recent Activity
Deviant for 7 Years
Needs Core Membership
Statistics 128 Deviations 233 Comments 12,575 Pageviews

Newest Deviations

Random Favourites

Activity


Zijn lippen bewogen in stilte heen en weer. De dunne lijntjes die zijn mond vormden trilden, en wanneer ze haar eigen adem inhield kon ze de lucht zachtjes tussen de gebruinde rimpels vandaan horen sijpelen. De rest van zijn gezicht had dezelfde zongebruinde tint, alsof het zachte, roze vlees naar binnen gevouwen was, om zijn tanden heen. Als een soort schildpad. Maar nu leek het alsof er een smalle streep slordige lippenstift op was aangebracht. Zijn hoofd leek kleiner. Ze keek in zijn ogen, die open stonden en recht in die van haar staarden. Er was geen beweging in metersdiepe poelen, maar ze glinsterden als doodstille spiegels die iets wisten wat iemand zoals zij nooit zou kunnen begrijpen.
Ze knipperde. Haar voorhoofd was vrij groot in haar ronde gezicht. Haar oogleden leken dik en het was een beetje alsof haar grijze ogen uitpuilden, maar ze leek volkomen rustig. In de verte zag hij de konijnen wegrennen. Hij kon zijn hoofd niet meer optillen en tegen zijn achterhoofd voelde hij de eerste zandkorrels die een weg tussen zijn haar door hadden weten te vinden. Maar hij kon de konijnen nog steeds zien rennen. Ze zouden altijd blijven rennen. Dat was nu eenmaal hun lot. Dat wist hij al toen hij haar gezicht al die jaren geleden zag. Hij had nooit geweten waarom, en het zich nooit afgevraagd. Het was het lot. Maar nu wilde hij het weten. De konijnen waren voor altijd vrij. Hij vroeg zich af waar ze heen zouden gaan. Ze waren nog nooit aan de overkant van de rivier geweest. Allemaal waren ze aan deze kant geboren. Ze konden geen idee hebben van wat er aan de andere kant was. Waarschijnlijk was dat beter zo. Wanneer de konijnen aan de andere kant van de heuvel kwamen zouden ze tussen het kreupelhout door, richting de oever afdalen en misschien zouden ze de boomstronk vinden die, een paar minuten ten zuiden van hier, het water in was gegleden. De gespleten stronk zou hen maar tot de helft brengen, maar de stroom was door zo ondiep dat ze daar gemakkelijk doorheen zouden kunnen waden of springen. Hij kon zich geen wadende konijnen voorstellen. Maar als ze dat niet durfden – of als ze de stronk niet eens zouden vinden – konden ze ook nog een paar kilometer naar het noorden gaan waar zich een bredere, natuurlijke brug had gevormd. Het vijfde konijn gleed het water in. Ze probeerde naar de oever te krabbelen maar het grind zakte weg onder haar kleine, doorweekte pootjes.
Zesendertig jaar had hij koren verbouwd. In de twee jaren daarvoor had hij druiven uitgeprobeerd maar zijn vader had hem uitgelegd dat de grond er niet voor geschikt was. Er zat te weinig ijzer in de grond, of juist te veel. Zelf had hij er nooit veel verstand van gehad. Alle planten waren gestorven voor de eerste winter begon. Niemand had ooit eerder druiven geprobeerd te verbouwen aan deze kant van de bergen, en niemand zou zich er ooit nog aan wagen. Aan de andere kant van de rivier waren minder bomen, een groot grasveld strekte zich uit tot de volgende heuvel. Maar tussen de wortels van de zwarte eik die er in zijn eentje voor verantwoordelijk was dat de westoever in deze bocht nog niet was ingezakt na eeuwen van erosie zat een marternest. Het vierde konijn voelde nog heel even een aangename warmte door zijn nekvacht druppelen.
Dassen leefden verderop in het bos tussen de volgende twee heuvels, maar zijn moeder had hem duidelijk gemaakt dat de andere kant van de rivier verboden terrein was. Toen hij een klein jongetje was zat hij soms een hele middag op deze oever te wachten tot hij een marter aan de overkant zag. Meestal tevergeefs. Zijn vader had een jas gemaakt van marterhuiden, die rook naar tabak wanneer hij zijn gezicht erin begroef terwijl zijn vader hem stevig omhelsde totdat ze in slaap vielen. Hij had zijn vader eens gevraagd hoeveel marters er nodig waren geweest om de jas te maken, maar de oude man kon het niet meer precies zeggen. Het moesten er meer geweest zijn dan de jongen ooit levend gezien had. Zijn vader had hem uitgelegd dat ze marters mochten doden zolang er maar genoeg van de populatie overbleef. Per slot van rekening deden de marters dat ook met de konijnen. En zo gold dat voor alle dieren die andere dieren doodden. Maar de konijnen hadden meer dan genoeg natuurlijke vijanden. Daarom bleven ze altijd rennen. Het derde konijn viel in slaap onder het struikgewas rond een kromgegroeide den aan de voet van de volgende heuvel. In de ochtend was de lage begroeiing ontworteld en op de schors onderaan de kromme den zat een rode vlek waar een witte haar in vastkleefde die aarzelend wapperde in de wind.
De wind hield heel die ochtend aan en hoog boven het weiland zweefde een dwergarend. Zijn schaduw gleed over de boomtoppen en de kabbelende rivier en flikkerde heel even over de hut met het open dak, waar ver onder de vogel de oude man lag te wachten tot de zon hoog genoeg aan de hemel geklommen was – en over de rand van zijn hut heen – om zijn van kou vertrokken gezicht op te warmen. Zijn lippen bewogen niet meer.
Langzaam stond ze op en strekte twijfelachtig haar hand uit richting de ogen van de man. Een rilling ging door haar heen toen een kleine schaduw voor de zon langs vloog. Ze stak haar handen in haar zakken en keek om zich heen. De hut was kaal. Tegen de muren stonden een aantal kisten en de vuurkuil in het midden was al uren geleden gestopt met smeulen. De enige decoratie in de ronde hut was een dassenhuid die tegen de westelijke muur gespannen was. Traag draaide ze haar hoofd om nog een laatste blik naar de man op de vloer te werpen, maar bedacht zich, pakte haar tas van de kist waar ze op gezeten had en liep vastberaden naar de deuropening, waar ze begroet werd door het goudgele korenveld dat liefelijk leek te dansen in de wind. Ze keek omhoog. De roofvogel die net overvloog was nergens meer te bekennen. Misschien had hij ergens verderop een prooi gevonden waaraan hij zich nu tegoed deed. Ze stapte het korenveld in en strekte haar armen wijd om de halmen langs haar huid te voelen glijden. De grond kraakte en oude stoppels schuurden af en toe langs haar enkels. Ergens rende het eerste konijn nog steeds.
het zit er aan te komen
het zit er nog niet in
je haren langer dan de zomer

halmen
waartussen de radio zachtjes
zingt dat strakjes
de zon zal galmen
wanneer jij je ogen sluit


maar ik ben er nog niet uit
de geur van warmte vult in dunne slierten
de koude zomernacht
en de radio zingt stil
van een revolutie
van een wil
dus draaien we ons om

en rollend door het gras
heb ik eens horen zeggen
dat de straat verlaten was
nu zijn de groeven steeds aan iedere zijde dieper

je scheurt de eerste bladzij
uit elk boek
en legt hem bij de anderen neer
en stilletjes zingt de radio
alle eerste noten
van de allereerste keer
Blijf Omslaan
Translation in English!
~

('Keep Turning')

it's gonna be coming
it's not quite come yet
your hairs are longer than summer

blades
between the grass the radio softly
sings that shortly
the sun will chime
when you close your eyes


but my decision isn't coming yet
the scent of warmth, in thin plumes,
fills the cold summer night
and the radio quietly sings
of a revolution
of a desire
so we turn ourselves over

and rolling in the grass
I once heard how someone said
that the street was deserted
and now the grooves are deeper on every other side

you tear the first page
from each book
and put it with the others
and silently the radio sings
all the first notes
of the very first time
Loading...

deviantID

Phloris
Flora
Artist | Literature
Netherlands
I used to draw and do some artwork manipulation in Photoshop. Nowadays I mostly write poetry, but I still draw occasionally as well.
Interests

AdCast - Ads from the Community

Comments


Add a Comment:
 
:iconqliche:
qliche Featured By Owner Dec 19, 2012
Many thanks for the favorite!! :hug:
Reply
:iconnamenotrequired:
namenotrequired Featured By Owner Aug 11, 2012  Student Interface Designer
Bedankt voor het watchen :D
Reply
:iconphloris:
Phloris Featured By Owner Aug 11, 2012   Writer
np, je ex-studiegenoot hier trouwens :P
Reply
:iconnamenotrequired:
namenotrequired Featured By Owner Aug 12, 2012  Student Interface Designer
OH ben jij het! :la: Hey Floris! Hoe heb je me gevonden hier? En hoe gaat het nu? :)
Reply
:iconphloris:
Phloris Featured By Owner Aug 13, 2012   Writer
Hoe heb ik je gevonden? Euhm.. facebook geloof ik? Zag foto's van dA-meet op fb, en toen zag ik link naar hier op je profiel staan?

Nja het gaat wel goed met mij, beetje aangekloot afgelopen jaar, ga in september weer studeren; Literatuurwetenschap in Utrecht ^_^
Reply
(1 Reply)
:iconhexodious:
Hexodious Featured By Owner May 27, 2011
Hi Phloris,

I was wondering if you'd let me use your Magic the Gathering wallpapers in my counter app I am updating to include larger backgrounds.

- Hexodious
Reply
:iconphloris:
Phloris Featured By Owner May 28, 2011   Writer
Counter app? How would this work exactly?

You should also consider the copyright Wizards of the Coast has. If it is something for profit, I'm pretty sure you can't do it without Wizards' consent.
Reply
:iconguilan:
Guilan Featured By Owner Feb 28, 2011  Hobbyist Writer
hello zaph it's guilan from mtgsalvation here.
I'm reading your gallery :)
Reply
:iconphloris:
Phloris Featured By Owner Mar 1, 2011   Writer
Hey man :)
Reply
:iconguilan:
Guilan Featured By Owner Mar 2, 2011  Hobbyist Writer
yo
Reply
Add a Comment: